Εδώ και δεκαετίες όλοι οι Έλληνες στους
λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος καταβάλλουμε τις περίφημες «Υποχρεώσεις κοινής
Ωφέλειας» (ΥΚΩ). Πρόκειται για εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, με τα οποία
καλύπτεται το υπέρογκο κόστος ηλεκτροπαραγωγής με πετρελαιοειδή στην Κρήτη, τη
Ρόδο και στα υπόλοιπα Μη Διασυνδεμένα Νησιά. Με τον τρόπο αυτό τα Μη
Διασυνδεμένα Νησιά δεν βρίσκονται σε μειονεκτική θέση, σε σχέση με την υπόλοιπη
Ελλάδα. Δεν είναι καθόλου υπερβολή να πούμε πως ο λιγνίτης της Δυτικής
Μακεδονίας και της Μεγαλόπολης ουσιαστικά επιδότησε επί δεκαετίες την οικονομία
αυτών των νησιών.
Σε αναγνώριση αυτής της επιδότησης,
τα τελευταία χρόνια θεσπίστηκε έκπτωση στην τιμή του ρεύματος για τους
κατοίκους της Δυτικής Μακεδονίας. Λόγω ωστόσο της απολιγνιτοποίησης, το μέτρο
ήλθε πολύ αργά. Μια ματιά στους λογαριασμούς ρεύματος δείχνει πως πλέον είναι
και πολύ λίγο.
Επίσης για τα νησιά, τα τελευταία
χρόνια θεσπίστηκε το «Μεταφορικό Ισοδύναμο»: με αυτό επιδιώκεται η εξίσωση του
κόστους μεταφοράς με μέσα μαζικής μεταφοράς από την ηπειρωτική Ελλάδα σε νησί ή
από νησί σε νησί με το κόστος που θα ίσχυε στην ηπειρωτική Ελλάδα, για ίδια
απόσταση. Από 1 Ιανουαρίου 2019 δικαιούχοι είναι οι κάτοικοι και οι
επιχειρήσεις με έδρα στο σύνολο της νησιωτικής χώρας.
Τα πιο πάνω δείχνουν πως όταν μια περιοχή έχει συγκριτικό μειονέκτημα σε σχέση με την υπόλοιπη χώρα, η πολιτεία θεσπίζει τρόπους κάλυψής του. Η Δυτική Μακεδονία έχει συγκριτικό μειονέκτημα την παρατεταμένη περίοδο που απαιτείται θέρμανση, καθώς το σύνολο της περιοχής ανήκει στη Δ΄ Κλιματική Ζώνη. Τόσο τα νοικοκυριά όσο και οι επιχειρήσεις ξοδεύουν πολύ περισσότερα για θέρμανση σε σχέση με την υπόλοιπη χώρα. Επιπλέον, η υπερφορολόγηση του πετρελαίου θέρμανσης σημαίνει πως η Δυτική Μακεδονία αφενός φορολογείται δυσμενώς σε σχέση με την υπόλοιπη Ελλάδα, αφετέρου ...











.jpg)












